Here's a look at world's biggest pvt jet of Saudi royals

It was earlier reported that Saudi Prince Alwaleed bib Talal al-Saud is about to take delivery of an Airbus A380, the world’s biggest private jet. Here is an interior view of the Airbus A380.

The same model is used by Singapore Airlines and Emirates and can fly 800 passengers 8,000 miles ( 12,874 km) before refuelling. 

But the Saudi prince doesn’t need 800 seats, so he will have them removed to make room for an opulent, marble- finished Turkish bath and a parking space for his Rolls- Royce.

Saudi billionaire soon take delivery of the world's first customised A380 superjumbo, dubbed "the flying palace" for its luxury.

Alwaleed, estimated to be worth around $26 billion, has reportedly paid $485 million for the world's biggest private jet expected for delivery next year.

The A380 jumbo is believed to include four-poster beds, a Turkish bath, storage space for a Rolls-Royce, a boardroom, a concert hall, five suites with king-size beds, a prayer room featuring "computer generated prayer mats" which face Makkah and a lift between floors on all three levels.

Airbus Middle East president Habib Fekih confirmed on the sidelines of an aviation conference in Dubai that the aircraft would be delivered to the Saudi billionaire next year. "The A380 is planned for next year 2013," he said.

This is currently the only A380 luxury business jet on order but Fekih said he expected interest to grow.

Read more...

Hat-trick for Modi in Gujarat; Congress ousts BJP in HP

Narendra Modi on Thursday performed a hat-trick retaining power for the third time in Gujarat and propelled himself as a strong contender in the Prime Ministerial race in 2014 while Congress ousted BJP from office in Himachal Pradesh. 

The BJP registered its fifth consecutive victory in Gujarat, third under Mr. Modi, when it bagged 115 seats, two less than in the 2007 elections while Congress bagged two more to finish at 61. 

The Nationalist Congress Party won two seats while Janata Dal-U one seat. The Gujarat Parivartan Party (GPP) led by Keshubhai Patel, which was widely predicted to damage the BJP’s fortunes, ended with a whimper winning only three seats. 

Widely speculated as a strong contender in the BJP riven by squabbles as PM candidate in the next Lok Sabha elections, 62-year-old Mr. Modi dedicated his victory to the six crore Gujaratis and those all over the country pining for good governance and development. 

The Chief Minister, who had consciously refused to apologise or express regret over the post-Godhra violence in the state in 2002 that claimed over 1,000 Muslim lives, on Thursday said he apologised to the six crore Gujaratis for “any mistake that may have occurred“. 

Even by mistake, there should be no mistake in the future, he told his supporters in his victory speech but gave no indications of his future political plans. 

When they shouted, “PM, PM”, he said he would be making a visit to Delhi for a day on Dec 27 and whatever he was doing in Gujarat was the service to Mother India. . 

“Neither will I stop, nor will I get tired as I have to fulfill your dreams”, he said.

However, Congress extracted a sweet revenge defeating BJP in the hill state of Himachal Pradesh. The party secured a wafer-thin majority of 36 in a House of 68, one more than the half-way mark of 35. 

The BJP managed to get only 26 while independents got 5 and Himachal Loktantrik Party one. In the last elections, the BJP got 41 and Congress 23

The BJP campaign of corruption against Congress veteran Virbhadra Singh failed to have any impact while anti—incumbency appeared to have cost the ruling party dear in Himachal Pradesh. 

The 78-year-old Virbhadra Singh, a five-time chief minister who was given the reins of the party on the eve of elections and who ran a spirited campaign, won from Shimla (Rural). 

Mr. Singh is again a strong contender for the Chief Minister’s post, political observers say. 

He also appears to have emerged unscathed from the CD case filed by the Dhumal government in which charges were framed against him leading to his resignation from the Union Government. 

While Chief Minister P.K. Dhumal won from Hamirpur constituency, his four cabinet colleagues Narinder Bragata, Khimi Ram, Krishan Kumar and Romesh Dhawala lost the elections.

However, cabinet ministers Gulab Singh, Mohinder Singh, Jai Ram Thakur, Ravinder Singh Ravi, Sarveen Chowdhary and Ishwar Dass Dhiman retained their seats. 

Leader of the opposition Vidya Stokes won from Theog while Vijay Singh Mankotia, a bete noir of V B Singh, who buried the hatchet and rejoined Congress on the eve of assembly polls,was defeated from Shahpur. 

In Gujarat, Congress suffered a major blow when its state unit chief Arjun Modhwadia lost the Porbandar seat to Babu Bokhiria of BJP by 17,146 votes, while Leader of Opposition Shaktisinh Gohil was defeated by Minister of State for fisheries Purushottam Solanki of the saffron party by 18,554 votes in Bhavnagar rural constituency. 

Both were strong contenders for chief ministership in the event of Congress coming to power. 

However, Shankar Singh Vaghela, Congress spearhead in the poll campaign and former state Chief Minister, managed to win Kapadvanj seat defeating Kanubhai Dabhi of BJP by a margin of 6597 votes. 

Gujarat Parivartan Party president Keshubhai Patel scored a facile victory in Visavadar in Saurashtra defeating BJP’s Kanubhai Bhalala by over 42,000 votes.

Though BJP registered an emphatic victory, five of its ministers fell by the wayside. 

Those who lost included Agriculture Minister Dileep Sanghani (Amreli), Health Minister Jaynarayan Vyas (Siddhpur), Social Justice and Empowerment Minister Fakirbhai Vaghela (Vadgam), Minister of State for Forest and Environment Kiritsinh Rana (Limbdi) and Minister of State for Agriculture Kanubhai Bhalala (Visavadar). 

It appears to be a near repeat performance by both BJP and Congress who had won 117 and 59 seats respectively in the last polls. 

Gujarat Parivartan Party president Keshubhai Patel scored a facile victory in Visavadar in Saurashtra defeating BJP’s Kanubhai Bhalala by over 42,000 votes.

Though BJP registered an emphatic victory, five of its ministers fell by the wayside. 

Those who lost included Agriculture Minister Dileep Sanghani (Amreli), Health Minister Jaynarayan Vyas (Siddhpur), Social Justice and Empowerment Minister Fakirbhai Vaghela (Vadgam), Minister of State for Forest and Environment Kiritsinh Rana (Limbdi) and Minister of State for Agriculture Kanubhai Bhalala (Visavadar). 

Keshubhai wins

Gujarat Parivartan Party president Keshubhai Patel scored a facile victory in Visavadar in Saurashtra defeating BJP’s Kanubhai Bhalala by over 42,000 votes.

Though BJP registered an emphatic victory, five of its ministers fell by the wayside. 

Those who lost included Agriculture Minister Dileep Sanghani (Amreli), Health Minister Jaynarayan Vyas (Siddhpur), Social Justice and Empowerment Minister Fakirbhai Vaghela (Vadgam), Minister of State for Forest and Environment Kiritsinh Rana (Limbdi) and Minister of State for Agriculture Kanubhai Bhalala (Visavadar). 

It appears to be a near repeat performance by both BJP and Congress who had won 117 and 59 seats respectively in the last polls 

Modi seeks Keshubhai Patel’s blessings

Chief Minister Narendra Modi on Thursday called on Gujarat Parivartan Party (GPP) President Keshubhai Patel and sought his blessings after BJP’s victory in the assembly elections. 

Mr. Modi drove to the residence of Mr. Patel, who fell out with the BJP stalwart and floated his own party ahead of the election, in Gandhinagar to meet him.

“Modiji had come to seek blessings after his win in the elections. I congratulated him for the win,” Mr. Patel said after Mr. Modi’s visit. 

The former chief minister and BJP rebel floated GPP four months ahead of the elections and led a vitriolic campaign against Modi, who had succeeded him in 2001. 

The GPP had fielded candidates in more than 170 Assembly seats but the fledgling party came a cropper and barely managed to open its account. 

During the campaigning, Keshubhai, who won from Visavadar Assembly seat in Saurashtra region, had vowed to unseat Modi from power and compared the BJP leader to Hitler and called him a “demon“. 

Mr. Modi also visited his mother Hiraba and sought her blessings after leading the BJP to third straight Assembly election victory. 

Defeat in Himachal Pradesh

Riding an anti-incumbency wave and staving off corruption charges against its veteran leader Virbhadra Singh, Congress on Thursday wrested power from BJP in Himachal Pradesh with a wafer-thin majority of 36 in the 68-member Assembly.

Disproving predictions of a close contest, the state lived to its reputation of voting out the party in power, giving the ruling BJP, which suffered from severe infighting and rebel candidates, only 26 seats. 

The Independents, mostly BJP and Congress rebels, won five seats while Himachal Lokhit Party (HLP) floated by BJP dissidents won one seat. 

In the last elections in 2007, the BJP had bagged 41 seats and Congress 23.

The 78-year-old Virbhadra Singh, a five-time chief minister who was given the reins of the party on the eve of elections and who ran a spirited campaign, won from Shimla (Rural). 

Mr. Singh, against whom BJP had levelled allegations of corruption during his tenure as Steel Minister in Delhi in the campaign, is again a strong contender for the Chief Minister’s post, political observers say. 

He also appears to have emerged unscathed from the CD case filed by the Dhumal government in which charges were framed against him leading to his resignation from the Union Government. 

While Chief Minister P K Dhumal won from Hamirpur constituency, his four cabinet colleagues Narinder Bragata, Khimi Ram, Krishan Kumar and Romesh Dhawala lost the elections.

Read more...

124 dead in Bangladesh factory fire

Dhacca, November 25:

At least 124 people were killed when a fire raged through a garment factory in the outskirts of the Bangladesh capital, officials said Sunday.

The fire that started Saturday evening at Tazreen Fashion near the Dhaka Export Processing Zone in Ashulia was brought under control around 6 a.m. Sunday, the Daily Star quoted fire service officials as saying.

Sources said the toll may rise as a search operation was still going on.

Nine bodies were found Saturday night, and 115 more were recovered from the factory Sunday morning.

Police and fire-fighters said those killed in the incident did not suffer burns, but died after jumping from different floors of the eight-storey building. Some also died in a stampede.

An official from the Bangladesh Garment Manufacturers and Exporters Association said they will provide one lakh taka (around $12,300) to the kin of each of the dead.

Officials told Xinhua the blaze began at the cotton warehouse on the second floor of the factory.

Police suspect the fire originated from an electrical short-circuit.

There were around 4,000 workers when the fire started. About 1,000 workers were trapped inside the factory while 3,000 managed to escape.

In a similar incident in 2007, at least 50 workers were killed in a blaze at a garment factory in the southeastern city of Chittagong.

Read more...

‘HSBC arranged for opening of accounts abroad and withdrawal from Delhi itself’

India Against Corruption (IAC) released on Friday “the modus operandi” for transfer of undisclosed funds to Swiss banks as disclosed in the statements of three persons who had opened accounts in Dubai, Zurich and Geneva with HSBC Bank. They were named in a list of 700, which was shared by the French government in a compact disc with the Indian government last year. 

The names of the 10 VIPs, including the Ambanis, Congress MP Anu Tandon, Jet Airways chief Naresh Goyal and the Burman brothers of the Dabur Group, were among the 700 whose names were not revealed by the government. The accounts held by them pertained to 2006.

IAC members Arvind Kejriwal and Prashant Bhushan said Parminder Singh Kalra and Praveen Sawhney, who gave their statements, were based in Delhi, while the third person, Vikram Dhirani, was from Ghaziabad.

The persons, who were questioned under Section 132 (4)/133A of the Income Tax Act, 1961, revealed the modus operandi of the “underground banking” system or the ‘hawala’ network (money transferred but not moved).

As per the papers released by IAC at a press conference here, Mr. Dhirani said in his deposition that he had opened an account with HSBC in Dubai in 2005 and closed it in 2006. A bank representative came to him in Delhi to open an account. He did not travel to Dubai for opening or operating it. The formalities was completed in Delhi. He agreed that a person authorised by bank officials would collect the cash from him, which would show up in his HSBC account in Dubai. After the money was deposited, Mr. Dhirani was given a confirmation. However, no document was given.

IAC said the statement revealed that Mr. Dhirani told income tax officials that he had deposited about Rs. 12 crore in alleged unaccounted income in the Dubai account over a period of time. The account was closed in 2006, and the money was withdrawn and given to him in Delhi. Neither did he go to Dubai to collect the cash, nor did he arrange for his representative to take the cash on his behalf. “The bank officials arranged for delivery of cash… in India.”

According to IAC, Mr. Kalra opened an account with HSBC, Zurich, on the advice of a Swiss investment consultant based in Zurich. To make deposits of undisclosed money to the tune of Rs. 8 crore-Rs. 9 crore, he gave the cash in instalments to a person in Delhi. Every time, a different person came to collect the cash for being remitted in the Zurich branch of HSBC. The account was closed in 2008-09 even while he remained in Delhi.

“The statement shows,” Mr. Kejriwal said, “that bank officials are providing illegal channels for transfer of cash from their client account-holder in Delhi to Zurich and vice versa.”

He said Mr. Sawhney, who had opened an account with HSBC, Geneva, told income tax officials that his father had transferred $ 1.8 million to this account. “Regarding the modus operandi for withdrawal of money, Mr. Sawhney said he used to call the bank officials in Geneva who would arrange for delivery of cash in India through their agents in the hawala channel. All discussions with the bank officials were on the phone. Every time he asked for cash, a different person used to come to deliver it and he knew none of them.” 

- The Hindu News

Read more...

Anna Hazare was an 'active RSS Pracharak,’ reveals media report

New Delhi, December 26: Just two days before Ana Hazare’s three-day fast at the MMRDA Ground in Mumbai on December 27, startling facts have emerged in the media, which point towards Anna Hazare’s strong association with the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS), something which Hazare and team Anna have been categorically denying till now. According to a report published in Hindi daily “Nai Duniya” Anna Hazare was an 'RSS Pracharak’ who received his ‘Diksha’ from senior RSS leader Nanaji Deshmukh in 1983 in Gonda.

Front page story of Hindi daily Nai Duniya dated 25th Dec. 2011

According to this report, as a very close aid of senior RSS leader Nanaji Deshmukh, Anna Hazare learnt and developed his worldview of village development because of his works on the issue while he was with RSS. It was this worldview, which he later replicated and experimented at Ralegan Siddhi.

RSS, on several occasions has acknowledged and accepted its open and tacit support of Hazare’s so called anti-corruption campaign. In fact, RSS chief Mohan Bhagwat had, at the organisation's annual Dussehra rally in Nagpur in October 2011 said that its volunteers "are already active in all movements against corruption without craving for their own position and credit".

According to this report, Hazare worked on several RSS projects, shoulder to shoulder with Deshmukh. He used to be the general secretary of one RSS affiliate group which was headed by Nanaji Deshmukh.

One old picture has also surfaced in the media, in which Anna Hazare is shown in company of the senior RSS leader Nanaji Deshmukh. Deshmukh had praised Anna Hazare in several RSS meetings and it was on his insistence only that Anna is seen as a very respectable figure in RSS.

 Front page story of Hindi daily Nai Duniya dated 25th Dec. 2011

Interestingly till now Anna Hazare himself or his team haven’t commented or disputed the claims made in the report.

According to this Nai Dinuya report which goes in detail about Anna Hazare’s involvement in RSS activities Hazare was actively involved with several projects related to village development which were started by Nanaji Deshmukh. “Gram Wishva’ (Village World), an organization devoted to the development of village, was established with Hazare being a very active member of the group.

According to Ramprakash Gupta, who had attended meetings with Nanaji Deshmukh, in 1983 an important 3-days meeting of Gram Wishva was organized in which Anna Hazare actively participated in the meetings with Nanaji Deshmukh.

Even though Anna Hazare and his team have categorically denied his RSS connection in the past, the recent evidence of Anna Hazare’s links with RSS, is some thing which Anna Hazare and his team will find very hard to dispute.

This development has emboldened and provided the Congress and its allies with fresh evidence of Anna Hazare’s RSS links. Congress general secretary Digvijaya Singh has criticized Anna Hazare for hiding his RSS connection till now.

"And he denied any association with RSS! Now whom do we believe Facts with Picture and the claim of RSS or Anna? I am again proved right", tweeted Singh.

Digvijaya Singh has in the past, accused Mr Hazare of being hand in gloves with the RSS. He had also alleged that Hazare’s fast against corruption at the Ramlila Maidan in August this year had the backing of the right-wing group with the latter's members also participating in the event.

Political activist Shehzad Poonawalla, who has since the beginning doubted the purpose of the Anna campaign, said: "I had always maintained that the Anna movement is nothing but a Jansangh sponsored event. Their aim is simple - enforce mid term polls upon the country perhaps to dislodge ongoing investigations into saffron terror by the NIA."

Poonawalla says that Sangh since the exposure of saffron terror has tried to scuttle the terror probes.

"The Jansangh has always been finding ways and means to scuttle the investigations of right wing terror by saffron groups and almost got an allergic attack when the Communal Violence Bill came into the public domain. Thereafter they have used Anna Hazare to deflect attention from issues like Modi's culpability in 2002 riots, communal violence and food security bill," alleges Poonawalla.

Take By: Siasat News : http://www.siasat.com/english/news/anna-hazare-was-active-rss-pracharak%E2%80%99-reveals-media-report

Read more...

T industry body launched ( TEECI) Telangana Chambers of Commerce and Industry

Hyderabad: With an aim to espouse the cause of industrialists from Telangana region, the Telangana Chambers of Commerce and Industry (TECCI) has been launched on Wednesday.

TRS MLA K T Rama Rao, who unveiled the new industry body, urged industrialists from Telangana to develop TECCI into an eminent industry body on the lines of the Confederation of Indian Industry (CII). M Venkateswarlu, Managing Director, RDF Power Gen Limited, has been elected president of the body. Y Jaihind Reddy, Managing Director, Jaihind Constructions Private Limited, is the vice-president, while D Ashok Kumar, Proprietor, Mahalaxmi Gas Agency, is the secretary.

The newly-formed industry body has also launched its website www.Tecci.rg which has information on the industrial sector in the region. In the objectives listed out on the website, TECCI stated that it would focus on small, medium and major Industries, besides power, agriculture, trade and government related issues. 

The body will soon organise a roundtable conference to review the prevailing situation and adopt measures to develop industrial sector in Telangana.

 Take By: The Hans India News

Read more...

తీగలు తెంపిన రతనాల వీణ! ( Nizam In Telangana)

- నాడు వేల పరిక్షిశమలతో విలసిల్లిన నేల
- ఫ్యాక్టరీల ఏర్పాటుకు నిజాం ప్రోత్సాహం
- లక్షల మందికి ఉపాధి వనరులు
- బలపడిన స్థానిక పారిక్షిశామిక వర్గం
- స్పిన్నింగ్.. ప్రింటింగ్.. షుగర్.. పేపర్ ఐరన్.. బటన్.. గ్లాస్..కెమికల్.. ఫిరంగులు..వీఎస్‌టీ.. డీబీఆర్.. ఆజంజాహి
- ఆనాటి కాలానికే అందివచ్చిన ప్రగతి
- ఆర్టీసీ ఏర్పడిందీ ఆనాడే
- స్టేట్ బ్యాంక్ ఘనతా అప్పటిదే


హైదరాబాద్, డిసెంబర్ 18 (): తెలంగాణ.. కోటి రతనాల వీణ! నిజంగానే.. నిజంగానే ఇది రత్నగర్భ. సిరులు పొంగిన నేల. సింగరేణి బొగ్గు గనులను గర్భంలో దాచుకుంది. పారిక్షిశామికంగా విలసిల్లింది. ప్రపంచస్థాయిలో తన ప్రత్యేకతను చాటుకుంది. ఇది ఇప్పటి మాట కాదు. గత వైభవ వాస్తవ చరిత్ర. ఆంధ్రవూపదేశ్ ఏర్పాటుకు పూర్వం.. నిజాం హయాంలో సాధించిన ఘనత. భాగ్యనగరం హైదరాబాద్‌తోపాటు తెలంగాణ ప్రాంతమంతా పారిక్షిశామికంగా నాటి ప్రజల అవసరాలకు అనుగుణంగా అభివృద్ధి చెందింది.

హైదరాబాద్‌ను అభివృద్ధి పర్చింది మేమేనని ఇటీవల మైకులు మింగి మాట్లాడుతున్న సీమాంధ్ర నేతలు చూడజాలని వాస్తవమది. ఇంతకుముందు.. ఆంధ్రవూపదేశ్ ఏర్పాటుకు పూర్వం.. హైదరాబాద్ అభివృద్ధికి ఆమడదూరంలో కునారిల్లిందా?.. ఆదుకునేవారేలేరని అంగలార్చిందా? ఆత్మగౌరవాన్ని తాకట్టుబెట్టి పరాధీనమయిందా?.. ఎంతమాత్రం కాదు. పారిక్షిశామికంగా హైదరాబాద్ నాడు భాగ్యనగరంగానే విలసిల్లింది. ఆంధ్రవూపదేశ్ ఏర్పాటుకు (1956) ముందే..

ఆ మాటకొస్తే భారతదేశ స్వాతంవూత్యానికి పూర్వమే నాటి తెలంగాణ.. నిజాం సంస్థానంలో అన్ని రకాలుగా ప్రగతి పథంలో పయనించింది. నాడే పలు రకాల పరిక్షిశమలు తమ ప్రత్యేకతను చాటిచెప్పాయి. కొన్ని ఉత్పత్తుల్లో ప్రపంచ ప్రఖ్యాతిని దక్కించుకున్నాయి. వేల పరిక్షిశమలు లక్షల మంది ప్రజలకు ఉపాధి కల్పించాయి. ప్రభుత్వ సహకారంతో, ప్రోత్సాహంతో పారిక్షిశామిక రంగం ముందుకు దూసుకుపోయింది.

స్పిన్నింగ్ మిల్ నుంచి కెమికల్ లేబోరేటరీ దాకా.. ఆర్టీసీ నుంచి ప్రాగా టూల్స్ దాకా.. హైదరాబాద్ దక్కన్‌లో వజీర్ సుల్తాన్ టొబాకో నుంచి సిర్పూర్ కాగజ్‌నగర్ దాకా పలురకాల పరిక్షిశమలు విస్తరించాయి. కోట్ల రూపాయల పెట్టుబడులతో లక్షల ఉద్యోగాలతో తెలంగాణ విలసిల్లింది. ఇది చారివూతక వాస్తవం. తవ్విచూస్తే సజీవ సాక్ష్యాలకు కొదువలేదు. 1947లో ఈ దేశానికి స్వాతంత్య్రం వస్తే.. అంతకు ముందు ఏడు దశాబ్దాల్లో సాధించిన ప్రగతి అనుపమానం. 1871లో సింగరేణి బొగ్గు గనులతో మొదలుపెడితే 1947దాకా పారిక్షిశామిక రంగం బహుముఖంగా విస్తరించింది. 

1873లో మొదటి స్పిన్నింగ్ మిల్లు ప్రారంభం కాగా, 1876లో ఫిరంగుల ఫ్యాక్టరీ, ప్రభుత్వ ప్రింటింగ్ ప్రెస్ అందుబాటులోకి వచ్చాయి. 1910 దశకంలో సోడా, ఐరన్ ఫ్యాక్టరీలు, దక్కన్ బటన్ ఫ్యాక్టరీ, 1919లో వీఎస్‌టీ ఫ్యాక్టరీ నెలకొన్నాయి. రెండో దశకంలో కెమికల్ లాబోరేటరీ, దక్కన్ గ్లాస్ ఫ్యాక్టరీ, డీబీఆర్ మిల్స్; మూడో దశకంలో వరంగల్ ఆజంజాహి మిల్స్, నిజాం షుగర్ ఫ్యాక్టరీ, సిర్పూర్ పేపర్ మిల్లులతో ప్రగతి శోభ చేకూరింది. 1932లో రోడ్డు రవాణా సంస్థ (ఆర్‌టీసీ) స్థాపన మరో ముందడుగు. ఇక స్వాతంత్య్రం వచ్చిన నాలుగో దశాబ్దానికి వస్తే, మొదటి అర్ధ భాగంలోనే 1941లో గోల్కొండ సిగట్ ఫ్యాక్టరీ నెలకొంది. 1942లో హైదరాబాద్ స్టేట్ బ్యాంక్ ఏర్పాటు గణనీయ పరిణామం. ఆ ఏడాదే స్థాపితమైన హైదరాబాద్ ఆల్విన్ మెటల్స్, 1943లో ఏర్పడిన ప్రాగా టూల్స్ ఘనతను చాటేవే. 

1946లో హైదరాబాద్ ఆస్బెస్టాస్, 1947లో హైదరాబాద్ లామినేషన్ ప్రాడక్ట్ పారిక్షిశామిక ప్రగతిలో భాగం. ఆనాడు భాగ్యనగరంతోపాటు తెలంగాణ ప్రాంతమంతటా ప్రజల జీవన ప్రమాణాలను మెరుగుపరిచే కృషి కొనసాగింది. అందులో భాగమే.. డీబీఆర్ మిల్స్, వరంగల్ ఆజంజాహి మిల్స్, నిజాం షుగర్ ఫ్యాక్టరీ, ఆల్విన్ మెటల్స్ తదితర సంస్థల ఏర్పాటు. ఈ జాబితాకు అంతులేదు. తమ ప్రాంత ప్రగతి కోసం, ప్రజల అభివృద్ధి కోసం నాటి నిజాం ప్రభుత్వం చిత్తశుద్ధితో పారిక్షిశామిక విస్తరణకు ప్రయత్నించింది. అందుకు అవసరమైన విభాగాలను నెలకొల్పి ప్రోత్సాహకాలు కల్పించింది. తత్ఫలితంగా స్థానిక పారిక్షిశామికవర్గం బలపడింది. సాలార్‌జంగ్, బాబూఖాన్, లాహోటి, అల్లాద్దీన్, పన్నాలాల్ పిట్టి తదితర పారిక్షిశామిక కుటుంబాలు పరిక్షిశమల విస్తరణలో ఆసక్తి చూపి ఉపాధి వనరుల పెంపుదలలో దోహదపడ్డాయి.

1956లో సమైక్యరాష్ట్రం ఏర్పడేనాటికి తెలంగాణలో పరిక్షిశమలు కోస్తా ప్రాంతం కంటే ఎక్కువగా ఉన్నాయి. అప్పటికే నిజాం రాజులు హైదరాబాద్ చుట్టూ పరిక్షిశమల ఏర్పాటుకోసం దృష్టి కేంద్రీకరించడంతో ఈ అభివృద్ధి సాధ్యమైంది. 19వ శతాబ్దంలో తెలంగాణలో జంపఖానాలు, తివాచీలు, నూలుబట్టలు, ఇనుప వస్తువులు, ఉక్కు, కత్తులు, తుపాకులు, టస్సర్ పట్టుబట్టలు, కాగితం పరిక్షిశమలుండేవి. రుద్రమదేవి కాలంలోనే బట్టల పరిక్షిశమకు వరంగల్ ప్రసిద్ధి చెందింది. అప్పట్లో ఇంగ్లండు దేశస్థుడు మార్కోపోలో రుద్రమదేవి కాలంలోని బట్టలను చూసి సాలెపురుగు దారాలని భ్రమపడ్డారని చరివూతకారులు పేర్కొన్నారు. నిజాం హయాంలో 1851 కాలంలోనే వరంగల్ తివాచీలు, జంపఖానాలు ఇంగ్లాండులో జరిగిన వస్త్ర ప్రదర్శనకు ఎంపికయ్యాయి. 

దీనినిబట్టి ఆనాడే నైపుణ్యమైన వస్తువుల తయారీలో ఎంత ముందంజలో ఉన్నది అర్థమవుతుంది. వ్యాపారం పేరుతో వచ్చి దేశాన్ని ఆక్రమించుకునే క్రమంలో ఇంగ్లీష్‌వారి వ్యాపారం వల్ల అప్పటికే హైదరాబాద్ రాజ్యంలో వెలసిన పరిక్షిశమలు 1800 నుంచి 1850 మధ్య కాలంలో క్షీణదశకు చేరుకున్నాయని ఆంధ్రుల సాంఘిక చరివూతలో సురవరం ప్రతాపడ్డి రాశారు. మొత్తంగా నిజాం ప్రభుత్వ హయాంలో ప్రాంత అభివృద్ధికి చిత్తశుద్ధితో కృషి కొనసాగింది. హైదరాబాద్ చుట్టూరా తెలంగాణ జిల్లాలో అపారమైన ఖనిజ వనరులున్నాయి.

ఆధునిక భావాలు కలిగిన సాలార్‌జంగ్ ప్రవేశంతో పారిక్షిశామిక ప్రగతి వేగం పుంజుకుంది. నిజాం రాజులు హైదరాబాద్ రాజ్యాన్ని పారిక్షిశామికీకరించేందుకు ప్రత్యేక చర్యలు తీసుకొని సర్కారు భాగస్వామ్యంతో అనేక పరిక్షిశమలు ఏర్పాటు చేశారు. ప్రైవేట్ పారిక్షిశామిక వేత్తలను ప్రోత్సహించారు.హైదరాబాద్ చుట్టూ పరిక్షిశమల భద్రత కోసం 1912లో ఫ్యాక్టరీస్ అండ్ బాయిలర్స్ శాఖను ఏర్పాటుచేయగా, అభివృద్ధి కోసం 1918లో రెవెన్యూశాఖ అనుసంధానంతో ప్రత్యేకంగా ఇండవూస్టీస్ అండ్ కామర్స్ విభాగాన్ని నెలకొల్పారు. దీనిని మరింత విస్తృతం చేస్తూ అడ్వయిజరీ బోర్డును ఏర్పాటు చేశారు. 

ఈ శాఖ 1927 వరకు పరిక్షిశమల స్థాపనకు ఉదారంగా రుణ సదుపాయాలను కల్పించింది. పరిక్షిశమల ఏర్పాటుకు నిజాం రాజు కల్పించిన ప్రోత్సాహకాల ఫలితంగా 1924, 25 నాటికి 507 ఫ్యాక్టరీలు వచ్చాయి. హైదరాబాద్ నగరంలోనే 121 నెలకొన్నాయి. వాటిలో 116 రైస్, ఫ్లోర్, దాల్‌మిల్లులను విద్యుత్ శక్తితో నడిపారు. 1928లో టింబర్ సీజనింగ్ ప్లాంట్‌ను మింట్ వర్క్‌షాప్ స్థలంలో ఏర్పాటుచేశారు. 1928 నాటికే ఎన్నో సర్కారు, ప్రైవేట్ పరిక్షిశమలను స్థాపించారు. పరిక్షిశమలకు రుణాలివ్వడానికి నిజాం ప్రభుత్వం 1929లోకోటి రూపాయలతో ఇండవూస్టీయల్ ట్రస్ట్ ఫండ్ (ఐటీఎఫ్) ఏర్పాటు చేసింది. ఈ సంస్థ తక్కువ వడ్డీతో రుణ సౌకర్యం కల్పించేది. దీనికోసం ప్రత్యేకంగా ఒక డైరెక్టర్‌ను నియమించారు. ఫలితంగా చిన్నవి, పెద్దవి కలిపి దాదాపు వేయి పరిక్షిశమలు హైదరాబాద్ రాజ్యంలో ఏర్పడ్డాయి. పరిక్షిశమల ఏర్పాటులో అలనాటి ప్రభువర్గంలోని సాలార్‌జంగ్, బాబుఖాన్, లాహోటి, అల్లాద్దీన్, దొరాబ్జీ, చినాయ్, తయాబ్జీ, లాయక్‌అలీ, పన్నాలాల్ పిట్టి కుటుంబాలకు చెందినవారు ప్రభుత్వ రాయితీలు పొంది పరిక్షిశమలను నిర్వహించారు.

సింగరేణితో సిరుల ప్రస్థానం

1871లో సింగరేణి బొగ్గు గనులతో మొదలైన భారీపరిక్షిశమల ప్రస్థానం.. స్పిన్నింగ్ మిల్లు, ఫిరంగుల ఫ్యాక్టరీ, గ్లాస్ ఫ్యాక్టరీ, కెమికల్ లాబోరేటరి, ప్రాగాటూల్స్, నిజాం షుగర్ ఫ్యాక్టరీ, ఆల్విన్, సిగట్, ఆస్‌బెస్టాస్, హైదరాబాద్ లామినేషన్ ప్రొడక్ట్.. ఇలా అన్ని ఉత్పాదక రంగాలలో కొనసాగింది. పరిక్షిశమల ఉత్పత్తి ద్వారా హైదరాబాద్ ఖజానాకు భారీ ఎత్తున ఆదాయం రావడంతోపాటు దాదాపు లక్షనుంచి రెండు లక్షల మందికి ఉపాధి అవకాశాలు లభించాయి. ఓల్డ్‌మిల్స్‌గా ప్రసిద్ధి చెందిన హైదరాబాద్ స్పిన్నింగ్ అండ్ వీవింగ్ కంపెనీ 1874లో ఏర్పడింది. ఈ పరిక్షిశమలో 1700 మంది కార్మికులు పనిచేయగా, ఏడాదికి రూ.50 లక్షల ఆదాయంతో మంచి స్థితిలో నడిచింది. హైదరాబాద్ నగరంలోని లోయర్ ట్యాంక్‌బండ్‌లో 1929లో దివాన్ బహదూర్ రాజగోపాల్ (డీబీఆర్) మిల్స్ ఏర్పరిచారు. 

ఇందులో 1600 మంది కార్మికులు పనిచేసేవారు. ఏడాదికి 72 లక్షల ఆదాయం లభించేది. ఈ కంపెనీకి కోర్సుకాటన్ ఉత్పత్తి చేయగల సామర్థ్యం ఉందని ప్రొఫెసర్ కే ఎస్ ఉపాధ్యాయ్ పేర్కొన్నారు. నిజాం సర్కారు ఉదారంగా రుణాలు ఇవ్వడంకోసం కామర్స్ డిపార్ట్‌మెంట్‌ను ఏర్పాటు చేయడంతో 1927లో రూ.42.6 లక్షల పెట్టుబడితో దక్కన్ గ్లాస్ ఫ్యాక్టరీ ఏర్పడింది. ఇందులో 400 మంది కార్మికులు పనిచేసేవారు. 

1942లో రూ.62 లక్షల పెట్టుబడితో సనత్‌నగర్ ఏరియాలో హైదరాబాద్ ఆల్విన్ మెటల్ వర్క్స్ లిమిటెడ్‌ను స్థాపించారు. ఇందులో మెటల్, స్టీల్ ఫర్నీచర్, బ్యాంకు సేఫ్స్, స్ట్రాంగ్‌రూములు, రెండో ప్రపంచ యుద్ధకాలంలో అవసరమైన అనేక వస్తువులను ఉత్పత్తి చేశారు. ఈ కంపెనీ దినదినాభివృద్ది చెందుతూ 1964లో రెండు లండన్ కంపెనీలైన పార్క్ రాయల్ వెహికల్స్ లిమిటెడ్, ప్రెస్‌స్టీల్ కంపెనీ లిమిటెడ్‌ల సహాయంతో బస్సుబాడీలు, రిఫ్రిజిరేటర్లు తయారుచేయగలిగింది. దీంతోపాటుగా ఆల్విన్ అసెంబుల్డ్ బస్సులు తయారుచేశారు. ఈ విధానం దేశంలో పశ్చిమబెంగాల్, హైదరాబాద్‌లలో మినహా ఎక్కడా లేదు. భారత ఎన్నికల సంఘానికి బ్యాలెట్ బాక్స్‌లను కూడా ఆల్విన్ ఉత్పత్తి చేసింది.

వేల కుటుంబాలకు ఉపాధి వనరులు
వజీర్ సుల్తాన్ టొబాకో (వీఎస్‌టీ) లిమిటెడ్ కంపెనీని చార్మినార్ లేబుల్‌తో 1919లో కోటి రూపాయల పెట్టుబడితో ఏర్పాటు చేశారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ కాలం ఈ కంపెనీ ఎదుగుదలకు ఎంతగానో ఉపయోగపడింది. అలాగే గోల్కొండ లేబుల్‌తో హైదరాబాద్ దక్కన్ సిగట్ ఫ్యాక్టరీ కూడా ఏర్పాటైంది. సిగట్ల ఉత్పత్తితో ఈ రెండు అగ్రగామి సంస్థలుగా వెలుగొందాయి. 1943లో జూబిలి సిగట్ కంపెనీని స్థాపించారు. ఈ సిగట్ కంపెనీలలో వర్జీనియా పొగాకును సిగట్లకు, మిగతా పొగాకును బీడీలు చేసేందుకు వాడేవారు. 

1916లో దక్కన్ బటన్ పరిక్షిశమ ఏర్పడింది. అప్పట్లో బనియన్లు, డ్రాయర్లు ఉత్పత్తి చేసే పరిక్షిశమను కూడా ఏర్పాటుచేశారు. ద ఇండియన్ హ్యూం పైప్ కంపెనీ లిమిటెడ్‌ను ఆజామాబాద్‌లో 1933లో ఆరు అదనపు శాఖలతో ప్రారంభించారు. సనత్‌నగర్‌లో ద హైదరాబాద్ ఆస్బెస్టాస్ లిమిటెడ్ సంస్థ 22 లక్షల పెట్టుబడితో 500 మంది కార్మికులతో ఏర్పడింది. సనత్‌నగర్ పారిక్షిశామికవాడలోనే 1947లో బెక్‌లైట్ లిమిటెడ్ లండన్ సంస్థతో కలిసి జాయింట్ వెంచర్‌లో హైదరాబాద్ లామినేటెడ్ ప్రొడక్ట్స్ లిమిటెడ్‌ను ప్రారంభించారు. 

1942లో ఆధునిక అమెరికా మిషన్లతో రూ.42 లక్షల పెట్టుబడితో ద బయో కెమికల్ అండ్ సింథటిక్ ప్రొడక్ట్స్ లిమిటెడ్‌ను స్థాపించారు. ఇదే ఏడాదిలో రూ.40 లక్షల పెట్టుబడితో 32 ఇంజనీరింగ్ ఫ్యాక్టరీలు ఏర్పడ్డాయి. 1946లో ఒకేసారి వంద ఫ్యాక్టరీలు ఏర్పడ్డాయి. వీటిల్లో 10 వేల మంది కార్మికులు పనిచేసేవారు.

పెట్టుబడులకు ప్రభుత్వ ధీమా
నిజాం ప్రభుత్వం ఇతర పారిక్షిశామికవేత్తలకు భరోసా ఇచ్చే విధంగా, కార్మికులకు రక్షణగా నిలిచే పద్ధతిలో భారీ సంస్థలలో 51 శాతం మేర తన పెట్టుబడులు పెట్టేది. ఆ రకంగానే పలు కంపెనీలను ఏర్పాటుచేసింది. దీంతో అనేక కంపెనీలు లిమిటెడ్ కంపెనీలుగా పనిచేశాయి. ఫలితంగా నిజాం ఖజానాకు భారీ ఎత్తున ఆదాయం రావడంతోపాటు లక్ష మందికి ఉపాధి లభించింది.

బహుజన పరిక్షిశమలు
హైదరాబాద్ సంస్థానంలో మొదట్లో చేతివృత్తుల పరిక్షిశమలదే పైచేయి. వీటిల్లో బహుజన కులాలకు చెందినవారే ఎక్కువగా పనిచేసేవారు. పలు రకాల ఉత్పత్తులను విదేశాలకు ఎగుమతి చేసిన చరిత్ర ఉంది. వరంగల్ జిల్లా కూనసమువూదము, దిదరుర్తి, కొమరపల్లి, నిర్మల్, జగిత్యాల, అనంతగిరి, లింగంపల్లి, నిజామాబాద్‌లలో ఇనుమును కరిగించి వస్తువులు తయారుచేసేవారు. 

నిర్మల్ వద్ద శ్రేష్టమైన ఉక్కును తయారుచేసేవారు. ఎల్లందల్, ఇబ్రహీంపట్నం, కోనాపూరు, చింతలపేట తదితర స్థలాల్లో మంచి ఉక్కు తయారయ్యేది. 1890వరకు హైదరాబాద్, గద్వాల, వనపర్తి, కొల్లాపూర్‌లలో విరివిగా కత్తులు తయారుచేసేవారు. ఖమ్మం జిల్లాలోని జగదేవపూరులో బంగారు నీరు పోసిన కత్తులు తయారుచేసేవారు. గద్వాలలో తుపాకులు తయారయ్యేవి. రోహిలాలు పట్టే పెద్ద తుపాకులను వనపర్తి, గద్వాల, నిర్మల్‌లో చేసేవారు. నూలు, పట్టు కలిపిన మష్రూ బట్టలను హైదరాబాద్‌తోపాటు కరీంనగర్ జిల్లాలోని మాధాపురంలో నేసేవారు. నిజామాబాద్ జిల్లా ఇందూరు, మెదక్, హైదరాబాద్, మహబూబ్‌నగర్‌లోని కోయిలకొండలో కాగితాన్ని ఉత్పత్తి చేసేవారు. ఇవన్నీ సహజ సిద్ధంగా దొరికే సంపదతో స్థానిక బహుజన ప్రజలు తయారుచేసేవారు. ఈ విధంగా గ్రామాలలో ఈ పరిక్షిశమలన్నీ చేతి వృత్తుల వారికి జీవనోపాధి కలిగించేవి. కాలక్షికమంలో చేతి వృత్తుల పరిక్షిశమ క్షీణించింది. యూరప్ ప్రభావంతో నిజాం కాలంలో భారీ పరిక్షిశమలు వచ్చాయి.


నిజాం హయాంలో తెలంగాణలో ఏర్పడిన కొన్ని పరిక్షిశమలు:
1871               సింగరేణి బొగ్గు గనులు
1873               మొదటి స్పిన్నింగ్ మిల్లు
1876               ఫిరంగుల ఫ్యాక్టరీ, ప్రభుత్వ ప్రింటింగ్ ప్రెస్
1910               సోడా, ఐరన్ ఫ్యాక్టరీలు
1916               దక్కన్ బటన్ ఫ్యాక్టరీ
1919               వీఎస్‌టీ ఫ్యాక్టరీ
1921               కెమికల్ లాబోరేటరీ
1927               దక్కన్ గ్లాస్ ఫ్యాక్టరీ
1929               డీబీఆర్ మిల్స్
1931               వరంగల్ అజంజాహి మిల్స్
1932               ఆర్‌టీసీ స్థాపన
1937               నిజాం షుగర్ ఫ్యాక్టరీ
1939               సిర్పూర్ పేపర్ మిల్
1941               గోల్కొండ సిగట్ ఫ్యాక్టరీ
1942               హైదరాబాద్ స్టేట్ బ్యాంక్,  హైదరాబాద్ ఆల్విన్ మెటల్స్ 1943 ప్రాగా టూల్స్
1946               హైదరాబాద్ ఆస్‌బెస్టాస్
1947               హైదరాబాద్ లామినేషన్ ప్రాడక్ట్

ఆనాడే అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి
నిజాం కాలంలో మిశ్రమ ఆర్థిక వ్యవస్థలో పరిక్షిశమలు ఏర్పడ్డాయి. ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ భాగస్వామ్యంతో ఏర్పడిన పరిక్షిశమలు ఖజానాకు ఆదాయాన్ని సమకూర్చడంతోపాటు భారీ స్థాయిలో ఉద్యోగ అవకాశాలను కల్పించాయి. టెక్స్‌టైల్స్ రంగం అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి గడించింది. ఆనాడు డిఫెన్స్ పరికరాలు తయారుచేయడంలో ప్రాగా టూల్స్ కీలక పాత్ర వహించింది. చెరుకు పంటకు హైదరాబాద్ సంస్థానం కీలకం కావడంతో నిజాంషుగర్స్‌ను ఏర్పాటు చేసి 39 ఫ్యాక్టరీలను నెలకొల్పారు. తెలంగాణతోపాటు కర్ణాటకలోని రెండు జిల్లాలకు, మరట్వాడలోని 3 జిల్లాలకు హైదరాబాద్ కేంద్రంగా ఉండేది.

- బాల్‌డ్డి, తెలంగాణ ఆత్మగౌరవ వేదిక కన్వీనర్

తెలంగాణలో భారీగా ఖనిజ సంపద ఉన్నట్లు క్రీస్తుపూర్వం, క్రీస్తుశకం 1వ శతాబ్దం మధ్యనే గుర్తించినట్లు ఆధారాలున్నాయి. క్రీ.శ. 14 వ శతాబ్దంలో వూట్జ్ స్టీల్‌తో కత్తులు, తల్వార్లు తయారుచేసేవారు. అరబ్బు చక్రవర్తులు ఈ తల్వార్లను దిగుమతి చేసుకున్నారు. నిజాం రాజు అజాంజాహి కాలంలో మోడరన్ ఇండవూస్టీలు వచ్చాయి. 1956కన్నా ముందు తెలంగాణ, హైదరాబాద్ రాష్ట్రం పారిక్షిశామికంగా చాలా అభివృద్ధి చెందిన ప్రాంతాలలో ఒకటిగా ఉంది. నిజాం సర్కారు పరిక్షిశమలు ప్రతి జిల్లాలో ఉండే విధంగా ఏర్పాటు చేశారు. 1910 నుంచి 1940 వరకు పరిక్షిశమల అభివృద్ధి వేగంగా జరిగింది.

- ఎన్.వేణుగోపాల్, వీక్షణం ఎడిటర్

కుత్‌బ్‌షాహిల కాలంలోనే గోల్కొండ డైమండ్ మైనింగ్ కంపెనీ మణికొండలో 60వేల మంది కార్మికులతో పనిచేసేది. ఈ విషయాన్ని ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన తావర్నీయర్, డాక్టర్ డెర్నియర్‌లు తమ రచనలో తెలిపారు. పారిక్షిశామికీకరణలో ఎంత ముందున్నామో తెలిపేందుకు ఈ ఒక్క సంఘటన చాలు. నిజాం రాజు పరిక్షిశమల కోసమే సనత్‌నగర్‌ను నెలకొల్పారు. ఆనాడు పరిక్షిశమల అభివృద్ధి కారణంగా తెలంగాణలోనే ఎనిమిది విమానాక్షిశయాలు ఏర్పాటయ్యాయి. చ్నై, విజయవాడల కంటే ముందుగానే హైదరాబాద్‌కు ప్రత్యేక రైల్వే వ్యవస్థ ఉన్నది. 1910లోనే థర్మల్ విద్యుత్ వ్యవస్థ ఏర్పాటు అయింది. 150 ఏళ్ల నుంచే బొగ్గు ఉత్పత్తి మొదలైంది. చేనేత రంగంలో నిపుణులైన కార్మికులు ఒక్క తెలంగాణలోనే ఉన్నారు. దీంతో ఇక్కడి నుంచి నిపుణులైన కార్మికులను బొంబాయి, బీవండిలకు తీసుకెళ్లేవాళ్లు.

ఎన్ని రకాల పరిక్షిశమలో..
నిజాం కాలంలో పలు రకాల పరిక్షిశమలు విస్తరించాయి. టెక్స్‌టైల్స్, మింట్, ఇంజనీరింగ్, రైల్వేస్, వాటర్ పంపింగ్ స్టేషన్, విద్యుత్, బ్రీవరేజెస్, ప్రింటింగ్, సబ్బులు, ఉండ్ అండ్ కార్పెంటరీ, జైలుఫ్యాక్టరీ, ఇండవూస్టియల్ స్కూల్స్.. ఇలా రకరకాల పరిక్షిశమలు అప్పటి అవసరాలకు, ప్రగతికి ప్రతీకలుగా నిలిచాయి. అవన్నీ ప్రభుత్వం రంగంలో ఏర్పడిన పరిక్షిశమలు కావడం గమనార్హం.

ప్రైవేట్ యాజమాన్యంలోనూ అదే స్థాయిలో టెక్స్‌టైల్స్, ఇంజనీరింగ్, మెటల్స్, ఫుడ్ డ్రింక్ అండ్ టొబాకో, ఉడ్ అండ్ గ్లాస్, కెమికల్ అండ్ డ్రగ్స్ తదితర పరిక్షిశమలు వచ్చాయి. 1932లో ఆరులక్షల రూపాయల పెట్టుబడితో హైదరాబాద్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ వర్క్స్ లిమిటెడ్ ఏర్పడింది. 1943లో రూ. తొమ్మిది లక్షల పెట్టుబడితో హైదరాబాద్ స్టీల్ అండ్ వైర్ ప్రొడక్ట్స్‌ను ప్రారంభించారు. 1943లోనే హైదరాబాద్‌లోని కవాడిగూడ ప్రాంతంలో ప్రతిష్ఠాత్మకమైన ప్రాగాటూల్స్ కార్పొరేషన్‌ను ప్రారంభించారు. ఈ కంపెనీలు రెండో ప్రపంచ యుద్ధానికి కావాల్సినంతగా ఉత్పత్తి చేసి, ఆర్థికంగా బలపడ్డాయి.

- పాశం యాదగిరి, సీనియర్ జర్నలిస్టు

Continue Read 2 Part click this link

http://voice2telangana.blogspot.com/2011/12/2-telangana-history-nizam-in-telangana.html

Take By: T News

Read more...

Death toll in Philippine flash floods rises to 521

 

The Philippine Red Cross says the death toll from storm-triggered flash floods that devastated a wide swath of the country’s south has risen to 521. 

Philippine Red Cross Secretary General Gwendolyn Pang on Sunday said that the death toll would most likely rise, with 458 people still missing and many villages remaining isolated and unreached by overwhelmed disaster-response personnel. 

Pang says the hardest-hit cities were Cagayan de Oro city, where at least 239 people died, and nearby Iligan, where Red Cross aid workers reported 195 dead, mostly children and women. 

Tropical Storm Washi started to blow away toward the South China Sea today, allowing the weather to clear and disaster-response contingents to intensify search-and-rescue work. 

Philippine floods wipe out homes

 

Wensito Pulusan stared in shock at where his house used to stand before floods tore through his village in the southern Philippine city of Cagayan de Oro. 

The 49-year-old driver could not believe that the once-lively community had become a muddy patch littered with debris, toppled trees and washed-out vehicles. 

“It’s like a wasteland now, there are no houses left,” he said. 

“Everything was swept away, even dump trucks were carried by the floods.” Pulusan, his wife and 20-year-old daughter survived the floods by climbing up the roof of his brother’s house, which was eventually torn off and swept to a nearby beach. 

“By the mercy of God, we survived and we are very thankful for that,” he said, adding that many neighbours were dead. The bodies were stored in a nearby public school. 

The floods were caused by Tropical Storm Washi, which slammed into the southern Philippines on Friday. The area is rarely hit by cyclones and the rushing waters came in the night, catching many residents by surprise. 

Rovmel Trinidad, a resident of Iligan City, said he and his mother were attending Christmas dawn Catholic Mass when the floods came. 

“The rains had stopped so we didn’t think it would be that bad,” he told a Manila radio station. “But the floods suddenly rose up to our waists and continued to rise.” Survivors appealed for food, water and other relief goods as supplies became scarce. 

In many places, there were long lines of residents trying to get water from pumps, withdrawing money from bank machines and getting aid from organizations such as Red Cross. 

“People here need food,” Arman, a resident of Cagayan de Oro City, told a Manila radio station. “I hope the government can send more food, which is the most important thing now.” 

Take By: The Hindu

Read more...

The Shadows of Modernity

New Delhi, December : WHAT IS the big deal about modernity in India? In everyday conceptions, modernity is considered as the condition of being modern that originated in the West and then transferred to the ‘ rest’. We become modern in simple terms as the West remains a nagging, essential presence in our post- colonial predicaments.

The question of being modern can be answered as simply and seductively we can imagine.

But living as we do in such different ways, is it that simple? There are innumerable conditions, insurmountable limitations and unforeseen possibilities of modernity.

The idea of modern remains at once simple, yet elusive.

Saurabh Dube’s Modern Makeovers meanders into the abyss of modernity in South Asia. Not a conventional book that seeks to question modernity, this work recognises modernity as a concept and entity, and maps the divergent spaces where modernity enacts its uncanny dark script and powers.

The volume’s main intent is to establish that there’s no monolithic condition of being modern, and that the contradictory histories of modernity lie at the cusp of the universal claims of discourses of modernity.

The grand saga of its progress is frequently interrupted by its social subjects through textures of beliefs, structures of sentiments and the multilayered experience.

In an intriguing introduction, Dube goes down many rabbit holes to arrive at various articulations of modernity. With a diverse range of interesting, exciting essays, Modern Makeovers unfolds the multiple ways modernity follows a contested and contradictory trajectory in modern times.

The contributors cover a galaxy of themes, probing an interplay of the individual and collective, the popular and political, the global and particular, the public and private, the impersonal and personal.

Mrinalini Sinha works around the non- linear histories of anti- colonial nationalism and imperial subjecthood.

Bodhisattva Kar evocatively unravels the complex interface of empire and nation through a focus on the province of Assam and its claims to a national identity. Rohan Deb Roy probes the crooked paths by which the imperial order, medicine and malaria intertwined to shape colonial modernity. Atig Ghosh’s essay goes beyond the idea of ‘ colonial modern’ in his sensitive unfolding of ‘ Kangal’ Hatinath Majumdar’s life.

A set of interesting articles focus on political modernity. Anupama Rao engages with the figure of the Dalit and the political predicament Bhimrao Ramji Ambedkar in liberal politics. Ajay Skaria explores M. K. Gandhi’s religion. For Gandhi, says Skaria imaginatively, faith not opposed to reason.

F aisal Devji reads the Satanic Verses ( 1989) and the Jyllands- Posten ( 2005) affairs to underscore the limits of liberal democracy in the context of globalisation of Islam.

Ian Bedford discusses how a rigid, conservative Pakistani state identity was put in place under General Zia.

In the section on ‘ Critical Cultures’, Anand Pandian draws on historical and ethnographic materials from the Cumbum Val- ley and examines the issue of ‘ maturation’ in relation to Tamil pakkuvam or ‘ ripening’ in the agrarian and environmental contexts of his fieldwork. Veronique Benei enters the worlds of citizens and subjects, education and nation, and the school and state in western India. 

   

Kalpana Ram’s lively engagement with ‘ activist modernity’, via the woman’s body, explores the coercion of the state through oppressive policies of family planning. Townsend Middleton delves behind the rhetoric of affirmative action to reveal the complicated status of a ‘ Scheduled Tribe’ and the centrality of ethnological knowledge in the modern world.

Lastly, Dube takes us to the farrago of art and culture. Arvind Rajagopal looks at the development of advertising in the 20th century. The last two pieces are bold and irreverent. Jaideep Chatterjee moves from the scientifically rational world of design to jugaad and its expressions. Sanjukta Sunderason recreates an imaginative narrative of the modern and modernism in Indian art, especially in the works of Somnath Hore and Tyeb Mehta.

In the afterword, Prathama Banerjee raises provocative questions, and considers the volume as post- national in its intent. In her flights of creative imagination, Banerjee implicitly asks: What’s the big deal about modernity? This is a volume that excites you but leaves you asking for more. A surfeit of Foucault. Time to look inwards? Acritical collection.

To wrest different histories away from their encasement within national narratives. 

A chapter on sexuality would have been welcome. The last word to Ian Bedford: “ Modernity is easier to pursue than define.” Is that the big deal? — The writer teaches History at Miranda House, University of Delhi.

Take By: Siasat News :  http://www.siasat.com/english/news/shadows-modernity

Read more...

'Makkah becoming one of world’s most modern cities'

Makkah, December 18: Makkah is being transformed into one of the world’s most modern cities as a result of the many multi-billion riyal projects underway, said Dr. Osama Al-Bar, Mayor of Makkah.

Al-Bar said that a number of projects are close to completion, including the additions to the Grand Mosque and two tunnels for pedestrians from Al-Hujun to the Grand Mosque.

The Jabal Omar Project is expected to be completed in the near future and would provide accommodation for pilgrims close to the Grand Mosque.

Many pilgrims have to rent accommodation far away from the Grand Mosque at present, making it difficult for them to attend the five daily prayers, said Al-Bar. Other mega projects underway are the SR23 billion Makkah metro that will provide public train transport for the entire city.

There are also extensions being made to Ring Roads two, three and four, costing SR200 million. A total of SR800 million is being spent on building 4,000 houses for citizens in the Umm Al-Jood area.

In addition, SR100 billion will be spent on upgrading various residential neighborhoods. A total of SR12 billion of this amount will come from the private sector.

The Bawwaba mega project, west of Makkah, will see 34 districts set up over an area of 80 million square meters. Tenders will be issued for this project.

Projects already completed include the two new floors of the Masa’a – where pilgrims perform the ritual of moving between the mounts of Al-Safa and Al-Marwa. In addition, the train service for pilgrims at the Holy Sites has been operational for the past two years, said Al-Bar.

Take By: Siasat News

Read more...